|
Paul Smulders (1962)
werken zijn een spanningsveld van losse geschilderde delen in combinatie met
een strak grafisch patroon. Ook de tegenstelling abstract en figuratief blijft
meespelen. Zij doeken lijken zich op te delen in verscheidene niveaus die elkaar echter
wel versterken. De kunstenaar weet op een boeiende wijze verbindingen te leggen tussen zijn
subjectieve schilderswijze en de objectieve aard van beelden uit diverse media.
Vanaf 1998 onderzoekt Paul Smulders op eigen wijze de grenzen tussen het
fotografische en het geschilderde beeld. Met behulp van fotokopieën en de
computer zet hij bestaande beelden om in rasterpatronen die hij op het doek
afdrukt. Dergelijke 'transfers' en geschilderde partijen worden afgewisseld
over elkaar heen gezet, waardoor gelaagde beelden ontstaan. De introduktie van
nieuwe beeldelementen en tekenachtige vormen vindt een tegenhanger in een
hernieuwde passie voor het schilderen zelf. Ofschoon Paul Smulders ook olieverf en spuitlakken gebruikt, hanteert de
schilder vooral acrylverf en met name industriële acrylaten, die weer andere
eigenschappen hebben. Smulders schildert nat in nat, waarbij bepaalde verven
agressief op elkaar inwerken en het mengsel lijkt te schiften. Hij toont zich
juist een meester door deze onvoorspelbare reacties naar zijn hand te zetten.
|
|