|
Jos Dirix is autodidact met scholing van 2 jaar bij Artis, Academie voor
Beeldende kunsten te Utrecht. Beelden in de openbare ruimte zijn geplaatst in
de gemeenten Ede, Nuth, Horst, Dalfsen en Neer. Zijn werk is opgenomen in o.a.
collecties van de Rabobank, SNS-Bank, Van Lanschot, DSM, Koninklijke Wessanen, NMB-Heller,
LTO-Nederland, McDonalds Nederland. Elk beeld van Jos Dirix (1958) is het
epicentrum van een heftig krachtenveld. De brute kracht van de stier, de
levenskracht van het veulen in de wei of de extatische kracht van de
vrouwenfiguur, welk innerlijke vuur de uitgebeelde wezens ook bezielt, Jos
Dirix stolt het in brons. En dat maakt ieder beeld tot een fascinerende
momentopname, bijna zoals de rennende moeder met kind die, door de as bedolven,
gevonden is in Pompeï. De beelden van Dirix blijven de energie teruggeven die er
is ingelegd. Dat geldt voor de beweging waarin ze gevangen zijn, maar ook voor
het uitgegloeide bronsoppervlak. Na het gieten worden de nog hete bronzen in
water gedompeld. In het thermisch geweld dat hierop volgt slaat het vuur neer
op de giethuid, die vervolgens zo gelaten wordt. Daardoor lijkt in elk beeld
van Jos Dirix het vuur na te gloeien - het vuur van de oven, maar ook het vuur
van de emotie van de spontaniteit die Dirix in zijn werk legt. Hij is een ware
evenwichtskunstenaar als het erom gaat, spontane processen in balans te brengen
met de discipline van een gedroomd eindresultaat. Zo ontstaan beelden vol
gesublimeerde spanning, waarin de kracht van de geest zelfs de zwaartekracht
pareert.
|


|