|
Eddy
Stevens (1965). De
schilderijen van deze virtuoze kunstenaar zijn als een boek dat verhaalt over
tijdloze gevoelens en menselijke interactie. Afgezien van de technische
perfectie is zijn beeldtaal zo bloemrijk en verhalend dat de essentie slechts
voor de betrokken toeschouwer wordt onthuld. Vanuit zijn isolement als schilder
beschouwt Eddy het menselijke innerlijke. Op haast mythologische wijze benadert
hij gevoelens als verlangen en gebondenheid om ze vervolgens met een sobere en
tijdloze symboliek weer te geven op het doek. Eddy Stevens is een gevoelig
persoon, een groot denker en bovenal een hoogbegaafd schilder die de
subtiliteit en complexiteit van de mens voor de eeuwigheid weet vast te leggen.
|

|