Henry te Wildt is al vanaf zijn vroege jeugd erg op zichzelf. Zijn maatschappijkritische denkwijze kon hij niet altijd verwoorden, daarom maakte hij tekeningen waarin hij zijn visie op de mensheid en de wereld kon weerspiegelen. Hij kwam op 15 jarige leeftijd in aanraking met schilderijen van Caravaggio en Raoull Hynckes. Het kleurenpalet van Raoull Hynckes, en de emotie in het werk van Michel da Caravaggio sprak hem zo aan dat hij besloot ook met olieverf te gaan werken. Door volledige zelfstudie heeft hij zich zijn techniek meester gemaakt. Hij heeft de techniek van de oude fijnschilder meesters bestudeerd, deze methode naar eigen inzicht aangepast en op deze wijze werkt hij zijn schilderijen uit, wat op zichzelf al een tijdrovend proces van grote concentratie en nauwkeurigheid is. Dankzij een negatieve ervaring met de kunsthandel heeft hij zijn complete collectie omstreeks 1980 verbrand. Echter een schilderij heeft deze protestactie overleefd ('t haasje) Zijn dochter Suzan te Wildt wist Henry te motiveren om het penseel weer op te pakken, het plan werd gesmeed om een galerie op te richten wat in 1996 gerealiseerd werd door zijn dochter (Galerie te Wildt te 's-Heerenberg) Het duurde echter nog 5 jaar voordat Henry het sein gaf om te verkopen en elders te willen exposeren (waaronder: december 2001 A.F.A. Rosmalen, maart 2002 Holland Art Fair Den Haag en ook noemenswaardig zijn de t.v. uitzendingen bij T.V. Gelderland en het Duitse W.D.R.) In deze periode, 1998, was inmiddels ook Kunstacademie te Wildt opgericht. In 5 steden heeft de kunstacademie zich gevestigd en telt meer dan 100 leerlingen. In deze hoedanigheid kan Henry zijn kennis, die in 35 jaar is opgebouwd, doorgeven. Zijn schilderijen kunnen gezien worden als een stilleven, voor wie Henry te Wildt kent weet dat zijn schilderijen doordrenkt zijn met symboliek. Zoals hij zegt; "Mijn schilderijen zijn als mijn kinderen en hebben daarom ook een stukje ziel van mij meegekregen". Een andere uitspraak van hem is: "Voor wie mijn schilderij kan lezen, is het schilderij bedoeld." Beide uitspraken worden vaak in één adem genoemd. Hoewel zijn werken qua voorstelling allemaal in de categorie stilleven vallen, kunnen ze onderling behoorlijk verschillen. Dit is een logisch gevolg van het individualisme, immers elke emotie staat op zich. De uiterst gedetailleerde verfijning en de over te brengen emotie, door gebruik te maken van symboliek en het virtuoze lichtspel, loopt als een rode draad door zijn oeuvre. Ondanks het korte tijdsbestek waarin Henry te Wildt zich naar buiten profileert, mag hij zich tot een van de Nederlandse toonaangevende fijnschilders van deze tijd rekenen!( Dagblad De Gelderlander)

http://www.henrytewildt.com/