Tjalf Sparnaay (Haarlem, 1954) is autodidact en ontleent de thema's van zijn schilderijen aan de alledaagse werkelijkheid. Banale en daarom fascinerende onderwerpen als een gebakken ei, een patatje 'met', een 'Hollandse nieuwe' of een bos tulpen nog in cellofaan verpakt, zijn bijvoorbeeld hoofdrolspelers in zijn schilderijen. Begin jaren '80 raakt Sparnaay geboeid door fotografie. Als een documentarist legt hij het dagelijkse leven vast in snapshots. Zijn voorkeur gaat overwegend uit naar verstilde Hollandse clichébeelden; een fiets geketend aan de brug met een bos tulpen onder de snelbinders, een boterham met pindakaas waaruit net de eerste hap genomen is. Een letterlijke fotorealistische benadering van de werkelijkheid. Tegelijkertijd ontwikkelt Sparnaay een passie voor schilderen. Geïnspireerd door magisch realisten zoals Willink schildert hij een serie archaïsche werken. Het contrast tussen het snapshot-karakter van zijn fotografie en zijn magische schilderijen kan bijna niet groter. En juist hier ligt de sleutel tot zijn huidige stijl. Geïnspireerd door Amerikaanse fotorealisten zoals Charles Bell, Ralph Goings en Richard Estes, is zijn fotografie vanaf eind jaren '80 het vertrekpunt voor zijn schilderijen. De werken van Sparnaay zijn humoristisch, monumentaal, klassiek en toch lichtvoetig. Kortom, een feest voor onze zintuigen. Zijn werk wordt behalve in Utrecht ook vertegenwoordigd in New York.